Yıkılma Sakın

Kötü şey uzakta olmakDostlarından, sevdiğin kadındanYasaklanmak bütün yaşantılaraSeni tamamlayan, arındıranKapatıldığın dört duvar arasındaSağlıklı, genç bir adam olarak

Neler gelmez ki insanın aklınaSevinçli, özgür günlere dairKalmıştır yüzlerce yıl uzaktaOnunla ilk kez öpüştüğün şehirAcı, zehir zemberek bir hüzünKalbinden gırtlağına doğru yükselir

Görüyorsun işte küçük adamlarıKöhnemiş silahlarıyla saldıran sanaKimi tutsak düşmüş kendi dünyasınaKimisi düpedüz halk düşmanıDiren öyleyse, diren, yılmaYürüt daha bir inatla kavganı

Babeuf'u hatırla, Nazım Hikmet'iBir umut ateşi gibi parlayan zindanlardaHatırla Danko'nun tutuşan kalbiniKaranlıkları yırtmak arzusuylaVe faşizme karşı, zulme, zorbalığaDüşün acılar içinde vuruşan kardeşleri

Elbette vardır bir diyeceği, bir haberiBir kaçağa çay sunan Kürt kadınlarınınDağlar dilsizdir, yalçındırAma gün gelir bir diyeceği olur onların daVe dağlar, ıssız tarlalar başladı mı konuşmayaSusmazlar bir daha, söz artık onlarındır

Kötü şey uzakta olmakDostlarından, sevdiğin kadındanYasaklanmak bütün yaşantılaraSeni tamamlayan, arındıranAma bir devrimciyi haklı kılanBiraz da acılardır unutma

Yıkılma sakın geçerken günlerYaralayarak gençliğiniOnurlu, güzel geleceklerinBiziz habercileri düşün kiVe halkın bağrında bir inci gibiBüyüyüp gelişmektedir zafer.