Ataol Behramoğlu

Sesler

İnsan seslerine tutunarak ilerliyorumKollarım alabildiğine açıkYuvarlanmamak için uçuruma

İnsan seslerine tutunarak ilerliyorumYolumu yitirmemek içinBoğucu karanlıkta

Kızımın sesi 'anne' diyen'i' gibi incelterek 'e' sesiniBabacığım derken kırık dökükVe öğrendiği ilk filleri sıralarkenO henüz dalında ham bir meyve gibi sesTutkulu,güvensiz,birden tizleşen

Karımın sesi,gülümseyiş gibi umutluVe bir kızkardeş sesi gibi sevecenlikle dolu

Telefondaki sesi babamınKısık,uzakta,ama can kadar yakın

Gurbetteki kardeşlerimin sesleriAnsızın bir selam gibi ulaşanÇocukluğuVe daha nice şeyleri ışıldatan

Unuttuğum sesi anneminBazen düşlerimde çınlayan

Ve dostların sesi,bunaldığımdaDokunurcasına duymak istediğimYolumu yitirmemek içinYitip gitmemek için boğuntuda

'Kendine iyi bak' diyen sesler'Nasılsın' diyen seslerKaygılı,dostça çınıltılı,ince kalın,boğuk ya da tizKendimi en kötü duyumsadığım zamanlardaDuymak istediğim o seslerTutunarak güven duyduğumBirlikte bir karanlığı geçtiğimiz...

(Temmuz 19981)