Paris Şiirleri V

Arıyordum özgürlüğe giden yoluİnsan yüzlerinde değil gökyüzündeArıyordum küçük beyaz bir bulutuBoğularak uyandığım o saatteBeni avutan o küçük bulut muydu

Bir aşk bile yoktu yıkan ve onaranBir aşk pırıl pırıl yağmur sularındanPaylaştığım bir şey yoktu bu şehirdeŞiirin bittiği yerde başlayan neÇocukluğum muydu içimde sızlayan

Ve hayatın artık geçip gittiğiniAnlıyordum derin akan sular gibiKopmuş köklerimden çarparken rüzgardaGece bir uçurum gibi başlayıncaBoğuntulardan çıkardım bu şiirde

Kimse yok Akdeniz ağlıyor sadeceGarip ve yitik bir sonbahar günündeAnlamların hızı biçimi aşarkenAğlamaz kendi uçurumuna düşenBoğulan kendinin labirentlerinde

(Nisan 1985)