O Erken Sabahlar

Annemli babamlı o erken sabahlarTüm yaşamımın belki en güzel şeyiydiYatak örtülerinde sabah güneşiVe sanki kardeşimiz olan eşyalarSakince açılıp kapanan bir kapıBir masa, ağır başlı duruşuylaYarı aydınlıkta, koridordaAynadan, konsoldan yansıyan ışıltıŞimdi bu erken sabah saatindeAcıtıyor kalbimi özlemleO sabah vaktin görüntüleriBabamın güzel, ağır başlı yüzüAnnemin azıcık hüzünlüVe hep azıcık telaşlı gölgesi