Ne Yağmur... Ne Şiirler..

Soruyorum sevgilime- Darağacından Notlar’ı okudun mu?Bu bizim hayatımız.Gece doluyor içeriYıldızlarıyla.Üç ildeSıkıyönetim var.“Askeri savcı”SözüYer alıyorGünlük bir sözcük olarakHayatımızın sözlüğünde.Aşklar kelepçeliGüney Amerika’da.KederdenGeberiyorum.Herkes hayatını anlatıyor.Deli annelerYıkık binalarParamparçaBir gençlikYaşadığımız.Hayatımızın kanadığını görmüyor musun?- Darağacından notları’ı okudun mu?İşkenceVe umutŞiiri fışkırtır.Ruhumun yaralarını saracakŞafağın sözcükleriniArıyorum.“Kalın devrimci romanlarınSonundaki keder”KalınDevrimciBir roman olarak hayatımız.- Darağacından Notlar’ı okudun mu?SevgilimSeniÖpüyorum.Her günGeçtiğim denizeYabancılaşmasamBütün hayatlarıAnlatabilsem.Ölüme karşıDururken bir adamTek bir mısra halindeHayatınıOkuyor.ÇıldırasıyaBoğuntuluyum.ÇıldırasıyaBir özlemGünler ve PragVe trenlerVe alıp beniGötüren keder.Günleri zincireVuruyorlar.Aşklar kelepçelidir.Güney AmerikaÇe Guevara.Her şeyi bir birAnımsıyorum.KalınDevrimci romanları.HayatDolduruyor beniNasılYıkık bir binayıGökyüzü doldurursa.- DarağacındanNotları’ı okudun mu?Prag’daBir sevgilim var.Ve ikinci dünya savaşıVe tanklarVe ellerimSana son kez dokunduğundaArtıkSeninOlmayacağını bilmek;ArtıkOlmayacağımız.ÇünküÇıkış yok buradan.Silah sesleriBir bahar.Ey uçuşanGüvercinleri kalbimin.Ey bir imkanıYaşamak duygusu.Ey içimeSindirdiğim sevgin.Prag’dakiSevgilim.Karlı gecelerdeAnımsarım seniYağmurlar altındaDolaştığımız Litvanya’yı.“Kanal”ıSeyrederkenBütün SlavVe Slavak güzellikleri.Kalın sesliKadınlar.OrtodoksHüznü.Ve “Tütün”üOkurkenVe Fuçiği.KanımızlaYazılmıştırHayatın destanıTopraktaDudaklarımızınİzi var.Ve donup kaldığımızCephelerdeBuruşukMektuplarVe yerlerineUlaşmamış.SavaşVe kederVe şiirlerKorkunç birAşk özlemi.İnsanlaraDuyduğum sevgidenBoğulurcasınaKalbimiÇatlatırcasınaİmgelerVe trenler boyuncaTaşıdığım.ŞehirlerdenGeçerekVe her bir insanınBakışlarındaKöyler ve uzakDuygular.Sonsuzca seninleSevişme özlemiVe erkek olduğumunBilincinde olarakVe idamaGiden bir adamınKarısınaBıraktığıMektup kadarÇağdaş ve anlaşılır.Ekmek kadarKederli.Vaptzarov’unŞiirleri kadar.Sevgilim, binlerce kilometreyeYayılan kalbimVe gözyaşlarımVe her şeyeYetişme duygusu.Bütün romanlarıYutarakBütün aşklarıYaşayarakVe çağdaş ve sarsakKalbimiAvutamazNe yağmur...Ne şiirler...