Mızıka

Karlı gecelerde küçük istasyonlardaDüdük çalan trenlere bayılıyorumTül perdeler ardında kadınlar gülüyorTutup pencerelere tırmanıyorum

Bir şiir söylüyorum sonra bir şarkıSonra oturup ağlıyorumSonra bir güzel çiçeklenipSokaklarda mızıka çalıyorum

Bu kente her gece yağmur yağıyorVe ben her gece yeniden ölüyorumBu tren oraya gidecek gizlemeyinNe derseniz deyin ben biniyorum.