İşte Bir Şiir

İşte bir şiir, şu anın, şu dakinanın, şu saniyenin şiiriKendimle gitgide yalnız olmakların, yalnızlıkların gitgide çoğaldıklarının şiiriHayatım hesabı verilmek üzere duruyor, artık hesabı verilmesi gereken bir şey olarak duruyor hayatımGri bir ikindi üstü, üstünde yeryüzünün, küçük burjuvalar ya da işçiler yığılmışlar pencerelerineFrengili balkonlarından bakıyorlar hüzünden başka hiç bir şey çağrıştırmayacak bir gökyüzüneYalnızlıkların gitgide arttıklarının şiiri, kendi hayatım ve başkalarının hayatı karşısındaMüthiş ve mekanik bir bunalım içinde, ve artık kır görünümlerinin de hüzünden başka hiç bir şey çağrıştırmadığı dünyadaŞiirlerle kalbimi ve hayatı araştırıyorumHiç kimse kalıplaşmış umutlarla avutmaya yeltenmesin beniİşte bireycilik ve kahramanlık tapınısına dönüşüyor birçoğunun devrimciliğiZavallı bir gökyüzü görünüyor balkonumdan ve böyle müthiş ümitsiz pazar günleri yaşardım Ingiltere’deSokaklarda süprüntüler ve yabancılar olurdu sadeceVe umutsuzluklardan geçerek, karmaşık o kadar çok duygulardan geçerek, sonunda bir hesaplaşmayla karşı karşıya kalmakBazı düşünce ve duygu parçaları yazıyorum ben, hayatımın izlenimleriÇocukluğumda gördüğüm bir gökyüzü, bir sevinç ya da bir acı unutulmasın istiyorumZaten olaylar değil, görüntüler, duruşlar, gülüşler kalıyor aklımdaİşte, hiç bir şeyi anlatamayacağımı bili....................