Ataol Behramoğlu

İlkbahar

Yüzümü bulutlara kaldırıpDua eder gibi mırıldanıyorumKuşlarla, otlarla yıkanıyorumRüzgarla, ilkbaharla

Güneş gözkapaklarımı ısıtıyorAh! Güvenilmez ilkbahar güneşiRüyada mıyım, gerçek mi buHem var gibiyim, hem yok gibi

Bir güney kentinde, bir kıyı kahvesindeBaşakların sonsuz salınışıBurada, kendimle başbaşaÖmrümü böylece tamamlayabilirim

Bir kuşu dilinden hiç öpmedimBelki bir gün öpebilirimBelki bir gün rüzgar olurum ben deEserim başakların üzerindenKalbim bir yaz gününe karışsın isterimBir kuş cıvıltısında doğmak için yeniden