Hemingway'in Bir Hikayesinden Çağrışımlarla

Kadın ve adam oturuyorlardıUzakta beyaz dağlar vardıGara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni

Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündüAdam düşündü, düşündü, düşündüAşkımız bitmesin isterim dedi

Biralar içildi ve başka içkilerKadın ve adam kederliydilerNe birleşiyor, ne ayrılıyor elleri

Neden, neden sönüp gider bir aşkAcının silinmez tortusunu bırakarakOnulmazca inciterek yürekleri

Kadın daha gerçek bir acıyla yaralıydı belki deTasalı bir sevecenlikle baktı erkeğineGözyaşları içinde gülümsedi

Kadın ve adam oturuyorlardıAralarında bir masa vardıVe hüznün aşılmaz engelleri

1975

Ne Yağmur Ne Şiirler