Annemin Mezarına Gittik Bugün

Annemin mezarına gittik bugünBabam,Namık,Nihat,Defne ve benNamık'ın arabasıyla geçtikYollardan ve mezarlığın içinden

Çiçekler serptik üstüne mezarınDurduk orda sessizceBirbirine bakmadan herkesAğladı,ya da birşeyler düşündü kendince

Annemin mezarının yanındakiBir başka mezarın önünde bir kadın ağlıyorduKocasıydı sanırım toprağın altındakiKısa bir zaman önce yitirmiş olduğu

Bayram ziyaretçileriyle doluydu mezarlıkHerkes ölüsüyle birlikte olmaya gelmiştiAğlanacak,bir an anımsanacaktı geçmişSonra yine hayatın hırgürüne dönülecekti

Saçma olduğunu bildiğimiz halde gelişimizinHiçbirimiz bir başka dünyaya inanmadığımız haldeDurduk mezarı önünde anneminAnnem oradaymışcasına;Babam,ben,Namık,Nihat,Defne

Dönerken sessiz bir anlaşma vardı aramızda hepimizinSaçma da olsa gelişimiz,bir başka dünyaya inanmasak daBirlikte ya da yalnız,gelip duracagız önünde bu mezarınBir daha dönülmez şeyleri düşünüp ağlamaya..

(1976)