Annem Yok Artık 3

Umutsuz olmamak gerektiğini biliyorum,Bu acımasız gecedeYazgı diye birşey yokİçinde yaşadığımız bu toplum öldürdü annemiÇarpıntılarla hırpalanan yüreğiDayanamayıp parçalandı sonundaŞimdi toprak dolar gözlerine,Artık istese de kımıldayamaz,Yokluk esir aldı onuBağladı ellerini,kollarını sessizlik,Çaresiz bile değil artıkBir çocuk gibi korunmasız,Karıştı bin yılın ölüsüneAma onun umutlarıBenim de umutlarım olacak bundan böyle,Çaresizleri korurkenAnnemi de korumuş olacağım birazO dilediğince yaşayamadı ömrünü,Varlığını özgürce geliştiremediAma bütün insanlar,Varlıklarını özgürce geliştirecekler birgünVe annemi hiçbir zaman unutmayacağımHer ölüm kahramancadır,Annem hepimizden önce yaşadıBu kahramanlığıEyy benim yüregim,güç ver banaEyy hayat güç ver banaAnneme yaraşan şiirler söyleyimBoşuna yaşamış olmasın o,Sonsuzlaşsınİçten,pürüzsüz dizelerimle...