Annem Yok Artık 2

Anne diyemeyecegim artık bir başkasına,Sesimin anneme seslenirkenki tonuylaTatil dönüşlerinde annemin ugrayacagım evi yok,Beni seven birileri olacak mı yine deGidip koşulsuz uzanacagım bir yatak,Saçlarımı okşayacak bir elAma ben anneme de bütün bütüneBırakamadım kendimiSaçlarımı okşarken,yorulur şimdiBırakır şimdi diye düşünürdümVe çılgınca yaramaz,beyni boşDenecek kadar yaramaz,Ve hastalıklı denecek kadar duyarlıklıBir çocuktum çocuklugumdaDizlerine oturdugum birgün,indim utanarak,Kısa pantolonumdan fırlayanVe bana artık büyümüş gelen dizlerimleOysa ilkokul ikide ya var ya yoktum dahaO zaman tanıdım sonsuz geniş caddelerini Kars'ın,Sonsuz geniş göğünü ve o zamanlardan kaldıYüregimde sonsuz bir uçurum duygusuAnnem hiçbir zaman bilmedi bunlarıYüreği büyümüş bir çocuktum benGizli gizli ne kadar çok ağladımBir gün öleceğini düşünerek onunAnnem yok artık,Onun yüregindeki ben de yokum,Yani annemle tanımlanan ben de öldüm onunlaŞimdi,Yeni bir tanıma alıştırmalıyım kendimi,Şimdi ,Ben kendimi düşünmezken bileKim düşünür beni...