Müstezat

Âşığa aşkın âteşi gör ne yaradırDerde çaredirAşkı olmayan beyvâne bey bîçâredirAmma âvâredirHer kimde ki lâ görünür ilm-i ibâreFeyzi idâreHalledemez kelâmını yüzü karadırFikri mudaradırYağma etsen âşık bâğını yâdân olmazFikrine salmazÇünkü anın iştiyâkı âhi peridirMeyli zâredirHer kim ki sahiptir olur kendi özüneGitmez izineElbette o gûşların arzusu zâredirSanma ki hâredirÇünkü anın fi‟ li bozuk dek ü dubaradırCismi mâredirYüzleri dost özleri düşmânına aldanmaNe derse kanmaYâr için cân fedâ edip sakın usanmaGayriye yanmaGayriye gönül verirsen yâr nicedirMülkün ordadırKazâ-i Narman bize dünyâlık mekânTenhaya dikenSabâvetim Hüseyin‟ dir mahlâsım SümmânPederim HasanBunca müddet geçirdiğim SamikaledirKale ibaredirTevellüdüm seksen sekiz ondan sonradırMeslek şuâradır