Korkarım

Gezdim bu alemde serbest yürüdüm,Bir gün bu can bir ten olur korkarımEncemi seslerler hesap başınaİşim gücüm şivan olur korkarım.

Ben mahir değilim ilm-i imla daKün emriyle alem geldi abada,Gezdim boş boşuna ışık dünyadaBir gün kabrim zindan olur korkarım.

Kavruldum alemde bir Mah-ı Tab'aVücudum şehrini koydum hitabaMahdumum vekili Sümmani BabaBu ad bana bühtan olur korkarım.