Aşık Sefai

Aşıklar Aşka Gelende

Aşıklar aşka gelende, dilinden söz alınmazSöz; telde kendini bulur, elinden saz alınmazAşıkın aşkı deryadır, onda yok olur damlaKazanda kaynayan suyun, içinden tuz alınmaz.

Gündüz güne teslim oldum, geceler aya tutsakIrmaklarda toy olurken, dereler çaya tutsakBilir misin ey sevgili, bu garip neye tutsakİnsanoğlu gizli sırdır, özünden öz alınmaz.

Kardelenler kara mahkum, bülbüller zar içindeSensin benim tek umudum, yaşarım zor içindePervanesi olduğum yar, geceler kor içindeOcak yanar alev olur, ataştan köz alınmaz.

Sen söyleme eller desin, eğer varsa kıymetinAşkını kabristan eyle, yıkılmasın devletinEy Sefai bu dünyada, üç metre bez servetinEhli gönül sarrafa de; altından toz alınmaz.