Ey Padişah! Ey Padişah!

Ey padişah! Ey padişah!Çün ben beni verdim sana,Genç ü hazinem kamusuSensin benim önden sona.Evvel dahi bu akl u canSeninleydi asl iken;Ahır gerü sensin mekanUş varırım senden yanaSenden sana varır yolum,Sana seni söyler dilim,İlla sana ermez elim,Bu hikmette kaldım tanaBu hikmeti kim ne bile,Bilse dahi gelmez dile;Bu ah ile bu zar ileGözüm yaşı nice dine! Dursam seninle dururam,Baksam seninle görüremHer kancaru kim yürürem,Gönlüm yönü senden yana.Sensin bana can u cihan,Sensin bana genc-i nihan,Sendendürür assı, ziyan;Ne iş gelir benden yana.Söz söyleten dilimde sen,Hükmeyliyen içimde sen,Alıveren elimde senCümle işim önden sona.Şöyle yakın olmuş iken,Görmez seni bu can u tenKim geçiser bu perdeden,Kim mani olur hükmüne? Aşık sana tuttu yüzünUnuttu cümle kendözünCümle sana söyler sözünSöz söyleten sensin yine.