Ey Padişah! Ey Padişah!

Ey padişah! Ey padişah!Çün ben beni verdim sana,Genç ü hazinem kamusuSensin benim önden sona.

Evvel dahi bu akl u canSeninleydi asl iken;Ahır gerü sensin mekanUş varırım senden yana

Senden sana varır yolum,Sana seni söyler dilim,İlla sana ermez elim,Bu hikmette kaldım tana

Bu hikmeti kim ne bile,Bilse dahi gelmez dile;Bu ah ile bu zar ileGözüm yaşı nice dine!

Dursam seninle dururam,Baksam seninle görüremHer kancaru kim yürürem,Gönlüm yönü senden yana.

Sensin bana can u cihan,Sensin bana genc-i nihan,Sendendürür assı, ziyan;Ne iş gelir benden yana.

Söz söyleten dilimde sen,Hükmeyliyen içimde sen,Alıveren elimde senCümle işim önden sona.

Şöyle yakın olmuş iken,Görmez seni bu can u tenKim geçiser bu perdeden,Kim mani olur hükmüne?

Aşık sana tuttu yüzünUnuttu cümle kendözünCümle sana söyler sözünSöz söyleten sensin yine.