Yaradılış Destanı
Beyhude akıtma gözünden yaşıBu ahvale vakıf olamaz kişiİptida yarattı Huda bir taşıAnla nice kevn ü mekan eyledi
Ol gevhere Huda eyledi nazarOldu ulu derya olunur hazerRivayet edenler böylece yazarOn bölük ol derya revan eyledi
Evvel bölüğünden Arş-ı Muallaİkinci bölüğü Felek-i MeclaÜçüncü bölükten Levh oldu peydaDördüncüden mah-ı taban eyledi
Beşinci bölükte hirşid-i enverAltıncı bölükten cennetler yerlerYedinci bölükten ruz ü şek derlerKaranlığı zıya ayan eyledi
Sekizinci bölük melekut ahyaDokuzuncu bölük Kürsü'dür halaOnuncu bölükte ruh-u MustafaSerdefter-i peygamberan eyledi
Bu tarikte hamuş kaldı kamillerAklını perişan etti fazıllarHikmet-i Hudaya ermez akıllarKimini kul kimin sultan eyledi
Cümle yerin göğün aslı bu meğerKat bekat söylemek o da mı hünerUşaklar mektepte eylemiş ezberOkuyup tesbih-i lisan eyledi
Sekiz cennet yedi tamudur heleSöz uzar evlerin getirsem dileFelekler cümle-i encümler ileMuhtasar böyle dermeyan eyledi
Bir nev'e cevabı kılalım gayriAslımız anlayıp bilelim gayriAtamız Adem'e gelelim gayriHikmet ile sun'-u Yezdan eyledi
Huda ferman etti çün ki Cibril'eBinbir isimlerin getirdi dileİncik toprağiyle mağribden bileAldı bin lutf ile bir an eyledi
Alnının toprağı Kabe'den hemanButların toprağı Yemen'den inanMağribden maşrıktan illerin ey canDört kabza toprağın yeksan eyledi
O Çar-ı anasır olunur isnadHem nar ü hak ile ab iledir badBalgam safra soda kan ile bünyadEtibbalar böyle beyan eyledi
Tıyn-ı pakin tertip eyledi SettarKırk yıl türab üzre eyledi kararCana ferman etti çün PerverdigarGirip çıkıp Hakka iman eyledi
Bir hitap erişti ol demde caneAdem'in batnına oldu divaneHayata erişip baktı cihaneHudaya hamd-i bipayan eyledi
Bu edada hasıl oldu sim ü zerArif olan alır sözümden hünerMürşiddir talibi eyliyen perverÜstünde kamili eman eyledi
Bir kürsü Cebrail ol dem getirdiÜstünde Hazreti Adem oturduDört molla kürsüyü alıp götürdüKat bekat gökleri seyran eyledi
Çün Arş eşiğine kondu bu minberAnda nüzul etti Adem PaygamberSecde edip dedi Allahü EkberCümle meleklere ferman eyledi
Saf besaf melekler eyledi sücudÖyle olmuş idi hitab-ı MabudSecde eylemedi akıbet merdudAzazil'i nice şeytan eyledi
Gururlanıp oldu emeği zailBilcümle melekler hocası kamilYetmiş bin yıl zikri hep oldu batılLati halka ber gerdan eyledi
Cümle melekler de vardı hayreteBaşlayıp Adem'e dahi izzeteAlıp götürdüler anı cenneteSohbet-i huri vü gılman eyledi
Bir zaman eyledi cennetin deminGaflet aldı anı olmuşken eminSol eğe kemiğin aldı Adem'inHavva ile demin şadan eyledi
Birbirini bilip oldular şadanHülleler olundu anlara ihsanBuğday ağacından görürsüz ziyanYemeyin diye Hak ferman eyledi
Erişti cennetin babına ŞeytanDüşnam ile sürdü o yerden RıdvanAkıbet ağzında Şeytan'ı yılanCennete getirip yılan eyledi
Ağzında Şeytan'la cennete girdiArayıp Adem'i Havva'yı gördüBuğday yeyin deyu hileler kurduEmr-i Hakkı anlar nisyan eyledi
Eyledi anlara Şeytan iğvayıAkıbet yediler dahi buğdayıFeramuş ettiler emr-i HudayıAdem Havva böyle isyan eyledi
Meğer kim bu imiş hikmet-i HudaAnlara verdi bu gafleti HudaAşikare oldu kudret-i Hudaİşte böyle terk-i cinan eyledi
Hasetle Azazil böyle iş ettiPeşiman oldular amma iş bittiCümle giydikleri hülleler gittiAnlar eğnilerin üryan eyledi
Sürüldü cennetten Adem ü HavvaTevbe kapısında Adem iptidaRahmet kapısında Havva saniyaÇi faide zar ü efgan eyledi
Serendib'e indi Hazreti AdemCidde'ye erişti Havva da o demKırk yıl ağladılar akıttılar demBiribirlerinden nihan eyledi
Emr-i Hak anlara oldu mülakatHasret ü firkatten buldular necatCibril nazil oldu edip iltifatSığır ile koyun ihsan eyledi
Ol koyunun yünün eğirdi HavvaDeriler dokudu Adem saniyaEğnine kıldılar yozma bir abaGiyip vücutların pinhan eyledi
Çıktığı adem cennetten çıplakSetr için incirden istedi yaprakDört damla damladı incirden mutlakBirin penbe-i rayegan eyledi
İkincisi ak dut dalından bildinÜçüncü kara dut haberin aldınDördüncüsü şeker sözüme geldin