Hakikat Rahında Gönül Bülbülü

Hakikat rahında gönül bülbülüGonca evrakını rayegan okurFem-i fesahatle depredüp diliGahi Bostan gahi Gülistan okur

Çün saba goncanın açtı nikabınSaf olup ref’etti anda hicabınHer can fark eder mi usul kitabınMekteb-i irfanda arifan okur

Fehmeder görünce vakıf-ı esrarHerkesin rümuzun hak üzre ızharArif-i billaha görünür her barSanma her cahil-i bed zeban okur

Çar harfile kalbin eylemeyen safDem urup bihude etmesün güzafYazılmış rümuz-ı ayn ü şin ü kafBu babı zümre-i aşıkan olur

Bunu duyaluben guş eden inlerHakikat cür’asın nuşeden inlerSem’-i idrak ile cuş eden inlerHal ehli bu ilmi her zaman okur

Zebanını buy-i anber eylemişİrdiği dimağı muattar eylemişTarikat ilmini ezber eylemişBir şeyh-i kamil-i nüktedan okur

Ehl-i ma’rifetin olan hemdemiGuşe-i vahdette etmede demiBulanlar kutb içre hal-i alemiNüsha-i eşyada dideban okur

Ehl-i hakikatle olan musahibKemal ü ma’rifet olmada hasibMükafatın bilen ehl-i menasıbSanma bu kaf ilmin her lisan okur

Mührü ana ızhar edince CebbarHikmete ram oldu kamu nur u narDivanda bir nesne kılmayup ızharKuş dilidir anı Süleyman okur

Kand misali olur zeban-ı hikmetNevbenev gösterir hilaf-ı suretYazdı dil levhine katib-i kudretDil olur dehende terceman okur

Derununun virdi sığmaz beyaneYalınız kendini sanma divaneKulak tutar isen halk-ı cihaneHer biri bir yüzden dasitan okur

Bu hikmet ilmin behimmet-i danaEyler İskender’e fasl-ı müntehaSüleyman nüshasın açar bir dahaKıssa-i Rüstem’dir Kahraman okur

Akiller akl ile çeker yabaneSülük etmeyenler bulur bahaneHace derler bildim Nuşirevan’eOlup olacağın bigüman okur

Kim ki taklid ile bu raha girerSözü yok bihude kendüyi yorarSır görür yanlışça haberler verirHer kaçan bu ilmi kehkeşan okur

Cahil atar elbet meydana kendinİstemez akılın çeke semendinUydurur kendüye birinin fendinKendi yaman anı her yaman okur

Ömer anın içün eylerim figanDöker nem yerine didelerim kanKorkarım icadım öldüğüm zamanBulur bir cahil-i kec dehan okur