Dost Diye Diye

Ben gönlümü kul eyledim ehli irfanaKamil insanaDost elinden çekmem eli gitmem yabanaDurdum divanaDost diye diye

Düştüm mürşit kemendine sardım özümüVerdim özümüMürşit bana ayna oldu gördüm özümüSerdim özümüDost diye diye

Tutuştu gönlüm elinden sönmez bir dahaDönmez bir dahaDosttan başka gerek mi var bir kıblegahaGirdin dergahaDost diye diye

Oturmuş gerçek erenler sohbette sazdaDemde niyazdaİçirdi deminden saki bize birazdaGönlüm avazdaDost diye diye

Daimi'yim her an arar gözlerim seniÖzlerim seniAlır gönül köşesine gizlerim seniİzlerim seniDost diye diye