Sürdüm şu denlü reh-güzer-i esbüne yüzüm
Sürdüm şu denlü reh-güzer-i esbüne yüzümEbrum nakşını gören anlar nişân-ı sümm
Zülfün gamıyla hâlümi anlar şu kimse kimDer-bend içinde kala şeb ire reh ide güm
Dil tîg-i gamze küştesidür çîn idüp kaşunTerk eyle yaykarayı begüm bir olur ölüm
Pâ-bend-i ahmakdan idüp sûfî rîşiniİtdi har-ı riyâya ridâsını pâldüm
Hâlî gamın unut hatı irişdi ‘ÂşıkâHâb-ı ecel irişdi meges virmez üştülüm