Seher-geh Hüsrev-i mesned-nişîn-i kal’a-ı mînâ

Seher-geh Hüsrev-i mesned-nişîn-i kal’a-ı mînâGeyindi bir zemînî âsumânî hil’at-ı dîbâSüvâr-ı hınk-ı zerrîn zeyn olup itdi ‘alem ber-dûşŞuâ’ından çeküp bir tîg-i âteş-tâb u berk-âsâNeberd itdi fezâ-yı çarh-ı târemde yüz agartdıGirîzân oldı ceyş-i reng-bârû oldı nâ-peydâBuyurdı safha-i sîm-âb-ı sîmâya debîr-i çarhİdüp nîlî tabakda hall-i zer-menşûr ide inşâGörinen sanmanuz kavs-i kuzahdur âsumân üzreDüm-i tâvûsdur kim oldı bu menşûra ol tugrâBuna kerrubiyânı sebt-i şâhid eyleyüp cümleUmûr-ı ‘âlemi tefvîz kıldı ana külliyâCenâb-ı Muhyî-i dîn mâhî-i gam hâmî-i İslâmŞeh-i erbâb-ı fetvâ hâce-i dîn dâver-i dünyâEyâ dânâ vü âgâh-ı rümûz-ı alleme’l-esmâEyâ müşkil-küşâ-yı nüktedân-ı sırr-ı mâ evhâ Birûnun vâridât-ı zü’l-celâle manzar u mazharDerûnun pertev-i envâr-ı Hakka mehbit ü meclâ Makâlun matmah-ı efkâr u enzâr üli’l-ebsârKelâmun meş’arü’l-hak kadd ya’lû velâ-yu’lâZihî mu’ciz ki ‘âlem mürde halk efsürde olmışkenİrişdün ‘adl ile mânend-i ‘Îsâ eyledün ihyâ Şu’â’-ı mihr-i ‘âlem-tâb ile mektûb idüp irsâlİder her subh-dem kâdî-ı gerdûn senden istiftâRi’âyetle getürür nâme-i fetvânı başındaDegül gerdûnda görinen meh-i nev gurre-i garrâBelî hakk olmaz idi nakş-ı hestî levh-i ‘âlemdenEger sakk-ı hayâtun sıhhatine eylesen imzâHümâ-yı fikretün pervâz-ı sahn-ı lâ-halâ eylerOlur mı mâ-’adâ-yı küngür-i ‘arş-âşiyân hâşâTufeylîdür sa’âdet isme lâyıkdur müsemmâsıBi-hakkı ‘alleme’l-esmâ bi-hakkı sırr-ı mâ evhâFevâzılle fazâyılle olupdur mecma’ü’l-bahreynMüsahhar olsa tan mı zâtına fetvâ ile takvâ Eger ‘ilm-i tefâsîri hadîsün olmasa KeşşâfMeşârikle Mesâbih olmaz idi gün gibi peydâBeyânundur bedî’ ile ma’ânî bâbına MiftâhKelâmun rûh-perver mantık-ı ‘Îsâ durur gûyâHidâyet irişüp muhtâr olup kenz-i ‘ulûm oldunBu fazl-ı bî-nihâyetle vücûdun Ekmel ü evlâ Mesîh-âsâ kelâmundan olurken mürdeler zindeNe cânı var ki hikmetden dem ura Bû ‘Alî Sînâ Mutavvel eyleme Telhîs kıl evsâfını anunNiçe kez irişe rûz-i hesâb olınmaya ihsâSühan-senc ü füsûn-ger nükte-dân u mû-şikâf-ı dehrEger cem’ olsalar tafsîl olunmaz medhün icmâlâN’ola ben zerre-vârı pertev-i mihrünle toprakdanEger ref’ eylesen mânend-i hûrşîd-i cihân-ârâŞefâ’at kıl bana dâr-ı na’îm-i lutfun it me’vâNiçe bir veyl-i gamda diyeyüm feryâd-ı vâ-veylâNe yerde kim ser-i âb anladum buldum serâb anıBeni sîr-âb kılmadı mey-i câm-ı sürûr-efzâ Karâr u ‘akl u sabr u dil gidüp nâ-çârum ihsân kılKerîmâ fâzılâ gerdûn-medârâ âsumân-kadrâ Beni eller ayaklar dest-gîr ol al elin elünCihâna lutf u cûdun şâmil u ‘âm oldı külliyyâNitekim devlet-i dünyâyı zâtına tufeyl itdünİlâhî sen müyesser kıl kemâl-i devlet-i ‘ukbâ