Ruhlarun âyînedür bakdukca ehl-i hâl ana

Ruhlarun âyînedür bakdukca ehl-i hâl anaMerdüm-i çeşmün görüp ‘aksin dimişler hâl ana

Alnun üzre hâl san rûhu’l-emîndür sidredeZer varaklı kaşlarun olmış murassa’ bâl ana

Zülfüne dil virdigümde gerdenün oldı boyunGüm idüp girdi vebâle ol vebâli sal ana

Bezm-i mahşerde yazar ancak humârın mest-i ‘ışkOlur İsrâfîl sûrı nagme-i kavval ana

Atlas-ı çarha baş egmez oldı ‘Âşık dostumGiydirelden pâdişâh-ı ‘ışk köhne şâl ana