Kurtuluş Yok Olalı Dâmâd Elinden Kızlarun

Kurtuluş yok olalı dâmâd elinden kızlarunBir kulum ki olmadum âzâd elinden kızlarunKime idem bilmezem bîdâd elinden kızlarunÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun

Bilmezem ki âgûmı katıldı çölmek aşınaBiri togar irmeden kızun birisi yaşınaYir komadılar bana varmaga ocak başınaÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun

Biri yüksekden beşikde nâleye âgâz iderUyar alçakdan ana kundakdagı âvâz iderBî-usûl eyler felek hakkâ katı nâ-sâz iderÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun

Aglamakla merdüm-i çeşmüm n’ola olsa bebekCübbe vü destârı hep oglân bizi itdi felekMübtelâ olan bilür bunı ne hâcet ben dimekÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun

Korkarum kaht-ı ricâl olup bula kızlar revâcErlere nâ-merde kızlar çekdirürler ihtiyâcBu kadar tutmac yapana kanda bulam bulamacÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun

Ne ocak ma’lûm ne dîvâr belli ne eşikHer yana baksam görinmez gözüme illâ beşikKorkaram ki seyl ala tutdı evi delik deşikÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun

N’ola düzsem ezgiyi şimden gerü aglamagaİre mi âyâ elüm bir çükcegiz ohşamaga‘Âşık oglancuklar ile hasretüm oynamagaÂh elinden kızlarun feryâd elinden kızlarun