Kabrüm Üstinde Olup Her Sebze Gûyâ Bir Zebân

Kabrüm üstinde olup her sebze gûyâ bir zebânEhl-i derde hâl diliyle ider hâlüm beyân Ben şehîd-i tîg-i ‘ışk oldıguma şâhid yeterLâleler kanlu kefenlerle mezârumda ‘ıyân Dostlar sûsen degüldür kabrüm üzre görinenSîneme hançerler urmışdur sipihr-i bî-emân Çıkdı yakdı sînemün sûz-ı giyâhı kabrümiYoksa itmez kabr-i ‘uşşâka zarar bâd-ı hazân Bir du’â eyle yolun düşerse ey ‘Îsâ-nefesDâg-ı hasretdür mezârumda olan yir yir nişân Zâhir olup mu’ciz-i ‘Îsâ bulur cân mürdelerOl kıyâmet serv-kâmet olsa bu suya revân Kangı gülşenden güzer ide diyü sen serv-kadKabrümün nergisleri etrâfa olmış dîde-bânHâşeli’llâh kim gam-ı ‘ışkun ile cân viren olaBelki ey ‘Îsâ-dehen bulur hayât-ı câvidân Şâddur rûhı mekânı şübhesiz firdevsdürYoluna ‘Âşık çü kurbân eyledi rûh itdi revân