İşigün Taşını Yasdanmaz Olmayan Sana ‘Âşık

İşigün taşını yasdanmaz olmayan sana ‘âşıkMeseldür kim tabîbâ sag olan baş istemez yasdık

Kanı ol bî-tekellüf bezm-gâhda oturup rindânSurahî tura sâgar yüriye yanın yata yatık

N’ola kanlu yaşumdan deşt ü sahrâ lâle-zâr olsaBahâr oldı yine Tuna aka başladı bulanık

Dögündügüm cefâ taşı vü halkun seng-i ta’nıyleBenüm sahrâ-yı sînem şimdi olmışdur temâşâlık

Nefes gör gel ruhun âyînesiyle diyü âl itdümÖlürken dahi ‘Âşık bûse aldum cânuna lâyık