Hamdü-li’llâh yine eltâf-ı Hudâ-yı müte’âl

Müfti-zâde Efendi Hazretlerine

Hamdü-li’llâh yine eltâf-ı Hudâ-yı müte’âlDevha-i ‘ömrüne şâh eyledi bir tâze nihâl

Çarhı batdı güneşün yılduzı düşdi kamerünAyun on dördi gibi eyleyeli ‘arz-ı cemâl

Dem urup bâd-ı bahâr-ı kerem-i KuddûsıGül gibi güldi açıldı yine her gonce-i bâl

Bu sürûr ile felek raks ider döne döneBu neşât ile cihân oldı yine hurrem-bâl

Şehr-i bâgı tonadup bir yire geldi ezhârOldı ‘âlem ferah u şâdîyile mâl-â-mâl

Gonceler derisine sıgışamaz şevkındenYaka çâk eyledi gül ‘âşık-ı şûrîde-misâl

Eyledi mutrib-i bülbül güle karşu âhengBaşladı nâz ile raks itmege her tâze nihâl

Serv hayrân ugut nergis ise kör bengîLâle kanzîl kadehin elde tutar pür-mey-i âl

Bir ayag üzre turup hizmet ider serv-i çenârYil yöpük oluban eser savurur bâd-ı şimâl

Su gibi ezber okur bu gazeli murg-i çemenAkıdur reşkden agzı suyını âb-ı zülâl

Gam-ı ebrun ile inceldi nizâr oldı hilâlDerd ile kâmeti ham oldı teni za’f ile nâl

Şem’-i tâcın felege atdı meger şevkındenGüle bakdı yüzine dün gice ol ruhları al

Boynuna saldı vebâlini niçe pâ-mâlünZülfünün bendini kim didi sana boynunâ al

Gerçi ki dikkat ile bir kılı kırk itdi hıredKimse bu mûy-miyân’eylemedi kılca hayâl

Zerrece kılca dehânıyle miyânı sırrınKimse fehm eyleyemez n’itsün ana kîl ile kâl

Mihr kıl encüm-i eşke ki benüm hayfum alurMüşterî-rây u kamer-tal’at u hûrşîd-hısâl

Nûr-ı çeşm-i fuzelâ nûr-ı riyâz-ı ‘ulemâSadef-i bahr-ı hüner gevher-i asdâf-ı kemâl

Döşedi ayaguna sebz-i çemenden dîbâAldı çünkim haber-i makdemüni bâd-ı şimâl

Olmaga gülşene geldükce ayaguna nisârBir tabakdur gül-i pür-jâle tolu dürr ü le’âl

Rıf’atün tâkına bir pâye sipihr-i nüh-takÂsitânunda hilâlün yiridür saff-ı ni’âl

Çarh urur kasr-ı refî’ünde senün çarh-ı felekŞem’-i hûrşîd ile ey mâh çü fânûs-ı hayâl

Serverâ pîr-i felek nakd-ı nisâb-ı hüsnünMâh-ı nevden eline keçkül alup itdi su’âl

Zerrece lutfun olur yıllar ile kâna nevâKatrece cûdun olur niçe zemân bahre nevâl

Olmasa ‘ilm-i tefâsîri hadîsün KeşşâfKimse kılmazdı Meşârıkla Mesâbîhi hayâl

‘Akl-ı küll cüz’î su’âlünle senün mülzem olurMantıkun işidicek ehl-i kelâm olur lâl

Medhini kılma Mutavvel ko sözi Telhîs itKimde var bulmaga ol bahr kenârını mecâl

Eb ü ceddüne göre cümle mevâlî-i cihânDiz çöküp dirler önünde radiya’llâhu Te’âl

Ben nice vasf ideyüm sen gül-i bâg-ı fazlıMedhüne ‘âciz olup sûsen olupdur çün lâl

Bulamaz medhi fezâsına nihâyet bir kesİremez çünki o vâdîye gönül peyk-i hayâl

Bâg-ı ‘âlemde müdâm açup elün çün ‘ar’ar‘İzzet ü devletine eyle du’â her meh ü sâl

Benem ol mihnet-i devrân ile nâlân u zebûnBenem ol gayret-i akrân ile zâr u pâ-mâl

Dest-i gamdan yakamı kurtaramazın dönüpYakama dikilü devlet gibi endûh u melâl

‘Asker-i fakr u felâket beni maglûb itdiVaktidür erlik idüp nat’-ı ‘atâya at sal

Gerçi var lutfun umar bende kapunda bin binMustafâ âline rahm eyle binin gör birin al

Merhamet kıl bana ki eller ayaklar oldıDest-gîr ol kerem it başun içün gel elüm al

Tîre-baht ola revâ mı kara günli ‘ÂşıkSürh-rû ola sürûr ile kamu zümre-i âl

Gülbün-i nev-resüni eyleye Hak ber-hordârTuta nev-bâveni ter tâze Hudâ-yı müte’âl

‘Ömrüni devletüni ‘izzetüni rıf’atunıDem-be-dem rûz-be-rûz artura Allahu Te’âl