Gerçi Kim Hûblara ‘İşve Vü Nâz Oldı Şümâr

Gerçi kim hûblara ‘işve vü nâz oldı şümâr‘Âşıka sûz u güdâz ile niyâz olur kâr

Ger cefâyise eger gâh vefâ olsa ne varSen esirge beni baht oldugı yeter gaddâr

Âh kim olmada günden güne hâlüm düşvârÖldürür bu gam u endûh beni âhir-i kâr

Baht-ı serkeş olıcak n’eylesün ana dil-dârŞeş-der-i gamda beni baht-ı siyâh eyler zâr

Yâr cevvâr diyü aglama ‘Âşık her bârTutalum terk-i cefâ ide vefâdâr ola yâr

Her kaçan yâr vefâ itmege peymân eylerTâli’-i nahsum anı yine peşîmân eyler