Geçdi Ezmân-ı Safâ Vü Gitdi Devrân-ı Vefâ

Geçdi ezmân-ı safâ vü gitdi devrân-ı vefâGeldi eyyâm-ı belâ vü irdi hengâm-ı ‘anâBize sensin eskiden hem-dem kadîmi âşinâEy felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ

Magrib-i gamda tolındı rûz-ı râhat günleriİrdi şâm-ı iftirâka zevk u ‘işret günleriGeldi eyyâm-ı muharremle musîbet günleriEy felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ

Tâ ezelden cânumı anunla mu’tâd eyledünMihnet ü derd ü gam u gussayla mezâd eyledünYine ol hem-demlügi andun bizi yâd eyledünEy felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ

Gitdi baştan ‘akl u dilden sabr u elden ihtiyârKara bahtı ile ‘âşık kaldı tenhâ hor u zârNakd-ı cânı kaldı ancak yoluna ol da nisârEy felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ

Zevkın itdün gerçi birkaç gün safâ vü ‘işretünÇıkmadı bir dem gönülden lîk havf-ı vahşetünİntizârun telh iderdi câna şehdin vuslatunEy felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ

Kalb-i ‘Âşıkdur yirün şâd u ferahla tolmasunKoma kim agyâr vahdet-hânene yol bulmasunSen bizümsin biz senün arada nâşî olmasunEy felâket ‘âlemi ehlen ve sehlen merhabâ