Eyleyüp sevdâ-yı Hızr-ı hattunı rehber kalem

Nişancı Beg HazretlerineEyleyüp sevdâ-yı Hızr-ı hattunı rehber kalemGirdi mülk-i zulmete mânend-i İskender kalemMatla’-ı nûr-ı cemâl u mazhar-ı sırr-ı celâlOlmasa olmaz idi lutf u safâ-güster kalemMebde-i isbât u mahv u merci’-i havf u recâKâr-ı bahşîş nef’ ü zarr kassâm-ı hayr u şer kalemHayme-i dîne sütûn eyvân-ı İslâma ‘imâdDevr-i eflâk-ı kemâl u dânişe mihver kalemKünt-i kenzenden nümûne genc-i mahfîdür kemâlHıfz içün anı tılısm-ı ejdehâ-peyker kalemBarmagından akıdur halka zülâl-i ma’rifetIsbı’-ı mu’ciz-nümâ-yı Ahmedi ohşar kalemGer nefahtu fîhi min rûhî13den urmaz ise demMehd-i mahberden Mesih-âsâ niçün söyler kalem Yirüdür dirsem eger mîzâb-ı feyz-i Hakk anaHalka isti’dâdına göre çü feyz eyler kalemCem’ olur zîr-i livâsına ümem gibi hutûtNâme mahşerdür livâü’l-hamde hem benzer kalem Tûbî-i cennet dürür ki dâim olur ser-nigûnSâhir-i Bâbildür asılmış yâhûd ber-ser kalemGâh mânend-i sabâ handân ider cân gülşeninGeh hazân eyler bahâr-i kalbi çün sarsar kalem Anun ile kâyim olur çünki a’râz-ı hutûtLâyık oldur ki kelâm ehli diye cevher kalemGerçi el üzre tutılur nâme ‘izzet ehliTogrulukla itdi andan kadrini ber-ter kalemVirmez idi dest-i kâtibde kerâmet olmasaŞâh-ı huşk iken hat u ma’nâyı berg ü ter kalemHer ne denlü olsa çıkmaz sâkına bahr-ı midâdGam degüldür zâhirâ olursa gâhî ter kalem Geh lisân-ı vahy olup geh tercemân-ı gayb ikenVasf-ı zâtın eylemekde âciz ü ebter kalem Zât-ı ‘âlî-şân Nişâncı Beg ki adın yazmagaMeh devât u mihr kâgıd şu’le-i hâver kalemLevh-i mahfûz üzre vasfun yazmaga Rûhü’l-emînTâr-ı zülf-i hûrı itsün rişte-i mıstar kalem Nâme irsâl eyleyüp her gün şu’â’-ı mihr ileÂsitânundan debir-i çarh eyler cer kalem Yazdıgun her nâme ki bir gülşen-i inşâ olurHat şükûfe nokta jâle satr cû ‘ar’ar kalem Dili tolaşur önüne gelse hengâm-ı sühanTaht-ı ‘irfâna geçerken server-i kişver kalemLezzet-i güftâr-ı şîrînünle yarıldı diliEyleyelden şi’r-i şekker-rîzüni ezber kalemBaşını kat’ eyleyüp bin kerre yararsan dilinHükmüne baş indirür emrüne fermân-ber kalem N’ola bâb-ı Hayber-i ‘irfânı feth itdünse gerÇün elünde Zülfekâr-ı Haydar-ı saff-der kalem Mûsa-i lutfun yed-i beyzâ ider geh nâmeyiGâh kahrunla olur âteş-feşân-ejder kalem Şâ’ir-i sihr âferîn-i pür-füsûnsun eylesenBir işâret barmagunla ser-fürû eyler kalem Dest-i ‘adlün kesdi destin sokdı katrana anunEl uzunlıgını resm idindügiyçün her kalem Vasfınun yüz binde birin yazmaga yüz binde bîrOlsa deryâ hep midâd u cümle bahr u ber kalem Yazmaga dîvân-ı vasf-ı şân-ı ‘âlî-kadrüneBir gazel dise ‘aceb mi tab’-ı ‘Âşık ser-kalem Yoluna baş vireni eylerse ger defter kalemEylesün ben bî-ser ü sâmanı ser-defter kalem Bûy-ı zülfün şemmesin vasf itmek olurdı egerMümkin olaydı mürekkeb misk olup ‘anber kalem Nagme-i mutrib gibi olur sarîri dil-küşâÇün gelüp bezm-i beyâna ola râmiş-ger kalem Küngür-i eyvân-ı vasf-ı zülf-i yâre irmegeMurg olup evrâkdan idinse bâl u per kalem Ayagun topragına şerh itse ‘Âşık söziniTutuşa pûlâd-ı nâme aşına mermer kalem Nüsha-i ‘ilm ü kemâlüm görme lâyık serverâ‘Adlün eyyâmında şöyle nâkıs u ebter kalem Halka erzâka ezel aklâm-ı kur’a salınupSehm-i gayb olmış meger hisse bana mahber kalem Lutf idüp kâtiblerün dîvânına yaz ben kulunDime kim divâneye yokdur kalem yazar kalemSafha-ı âfâka yaza şükr-i lutfun haşre dekCism-i zârumda olup her muy ser-tâ-ser kalemFakr ile görüp beni yeg görme ehli câhı kimNey tururken mu’teber olmadı sîm ü zer kalem Kandadur ehl-i hevâ vü kanda ehl-i zevk ü fazlBir midür insâf idicek nây u ney-şekker kalem Yirini tutmaz kulunun bin gulâm-ı tîg-zenHer ne denlü olsa bürrân olmaya hançer kalem Nitekim olup cihan içinde meşhûr-ı benânOla geh ‘irfân-nevâz u geh hüner-perver kalemHükmüne ola kalem-rev kişver-i ikbâl ü câhEmrünün fermân-güzârı tîg ü fermân-ber kalem