Eyleyüp sevdâ-yı Hızr-ı hattunı rehber k ...

Nişancı Beg Hazretlerine

Eyleyüp sevdâ-yı Hızr-ı hattunı rehber kalemGirdi mülk-i zulmete mânend-i İskender kalem

Matla’-ı nûr-ı cemâl u mazhar-ı sırr-ı celâlOlmasa olmaz idi lutf u safâ-güster kalem

Mebde-i isbât u mahv u merci’-i havf u recâKâr-ı bahşîş nef’ ü zarr kassâm-ı hayr u şer kalem

Hayme-i dîne sütûn eyvân-ı İslâma ‘imâdDevr-i eflâk-ı kemâl u dânişe mihver kalem

Künt-i kenzenden nümûne genc-i mahfîdür kemâlHıfz içün anı tılısm-ı ejdehâ-peyker kalem

Barmagından akıdur halka zülâl-i ma’rifetIsbı’-ı mu’ciz-nümâ-yı Ahmedi ohşar kalem

Ger nefahtu fîhi min rûhî13den urmaz ise demMehd-i mahberden Mesih-âsâ niçün söyler kalem

Yirüdür dirsem eger mîzâb-ı feyz-i Hakk anaHalka isti’dâdına göre çü feyz eyler kalem

Cem’ olur zîr-i livâsına ümem gibi hutûtNâme mahşerdür livâü’l-hamde hem benzer kalem

Tûbî-i cennet dürür ki dâim olur ser-nigûnSâhir-i Bâbildür asılmış yâhûd ber-ser kalem

Gâh mânend-i sabâ handân ider cân gülşeninGeh hazân eyler bahâr-i kalbi çün sarsar kalem

Anun ile kâyim olur çünki a’râz-ı hutûtLâyık oldur ki kelâm ehli diye cevher kalem

Gerçi el üzre tutılur nâme ‘izzet ehliTogrulukla itdi andan kadrini ber-ter kalem

Virmez idi dest-i kâtibde kerâmet olmasaŞâh-ı huşk iken hat u ma’nâyı berg ü ter kalem

Her ne denlü olsa çıkmaz sâkına bahr-ı midâdGam degüldür zâhirâ olursa gâhî ter kalem

Geh lisân-ı vahy olup geh tercemân-ı gayb ikenVasf-ı zâtın eylemekde âciz ü ebter kalem

Zât-ı ‘âlî-şân Nişâncı Beg ki adın yazmagaMeh devât u mihr kâgıd şu’le-i hâver kalem

Levh-i mahfûz üzre vasfun yazmaga Rûhü’l-emînTâr-ı zülf-i hûrı itsün rişte-i mıstar kalem

Nâme irsâl eyleyüp her gün şu’â’-ı mihr ileÂsitânundan debir-i çarh eyler cer kalem

Yazdıgun her nâme ki bir gülşen-i inşâ olurHat şükûfe nokta jâle satr cû ‘ar’ar kalem

Dili tolaşur önüne gelse hengâm-ı sühanTaht-ı ‘irfâna geçerken server-i kişver kalem

Lezzet-i güftâr-ı şîrînünle yarıldı diliEyleyelden şi’r-i şekker-rîzüni ezber kalem

Başını kat’ eyleyüp bin kerre yararsan dilinHükmüne baş indirür emrüne fermân-ber kalem

N’ola bâb-ı Hayber-i ‘irfânı feth itdünse gerÇün elünde Zülfekâr-ı Haydar-ı saff-der kalem

Mûsa-i lutfun yed-i beyzâ ider geh nâmeyiGâh kahrunla olur âteş-feşân-ejder kalem

Şâ’ir-i sihr âferîn-i pür-füsûnsun eylesenBir işâret barmagunla ser-fürû eyler kalem

Dest-i ‘adlün kesdi destin sokdı katrana anunEl uzunlıgını resm idindügiyçün her kalem

Vasfınun yüz binde birin yazmaga yüz binde bîrOlsa deryâ hep midâd u cümle bahr u ber kalem

Yazmaga dîvân-ı vasf-ı şân-ı ‘âlî-kadrüneBir gazel dise ‘aceb mi tab’-ı ‘Âşık ser-kalem

Yoluna baş vireni eylerse ger defter kalemEylesün ben bî-ser ü sâmanı ser-defter kalem

Bûy-ı zülfün şemmesin vasf itmek olurdı egerMümkin olaydı mürekkeb misk olup ‘anber kalem

Nagme-i mutrib gibi olur sarîri dil-küşâÇün gelüp bezm-i beyâna ola râmiş-ger kalem

Küngür-i eyvân-ı vasf-ı zülf-i yâre irmegeMurg olup evrâkdan idinse bâl u per kalem

Ayagun topragına şerh itse ‘Âşık söziniTutuşa pûlâd-ı nâme aşına mermer kalem

Nüsha-i ‘ilm ü kemâlüm görme lâyık serverâ‘Adlün eyyâmında şöyle nâkıs u ebter kalem

Halka erzâka ezel aklâm-ı kur’a salınupSehm-i gayb olmış meger hisse bana mahber kalem

Lutf idüp kâtiblerün dîvânına yaz ben kulunDime kim divâneye yokdur kalem yazar kalem

Safha-ı âfâka yaza şükr-i lutfun haşre dekCism-i zârumda olup her muy ser-tâ-ser kalem

Fakr ile görüp beni yeg görme ehli câhı kimNey tururken mu’teber olmadı sîm ü zer kalem

Kandadur ehl-i hevâ vü kanda ehl-i zevk ü fazlBir midür insâf idicek nây u ney-şekker kalem

Yirini tutmaz kulunun bin gulâm-ı tîg-zenHer ne denlü olsa bürrân olmaya hançer kalem

Nitekim olup cihan içinde meşhûr-ı benânOla geh ‘irfân-nevâz u geh hüner-perver kalem

Hükmüne ola kalem-rev kişver-i ikbâl ü câhEmrünün fermân-güzârı tîg ü fermân-ber kalem