Aşık Çelebi

Eyâ sipihr-i sehâ âfitâb-ı burc-ı celâl

Pâdişâh-ı ‘Âlem-penâh Hullidet Hilâfetuhu Hazretlerine virilmişdür,Edirne’de.

Eyâ sipihr-i sehâ âfitâb-ı burc-ı celâlHuceste-tâli’ ü ferhûnde-fer u ferruh-fâl

‘Atîk-i sıdk u ‘Ömer-ma’delet ‘Alî-’irfânHasan-mahâsin ü ‘Osmân-hayâ Hüseyn-hısâl

‘Alî-sehâ vü me’âlî-medâr ü ‘âlî-şânHasen-hısâl u hasen-hulk u sâhibü’l-efzâl

Kalâyid-i minenün tavk-ı gerden-i gerdûnCevâhir-i suhenün ‘ıkd-ı dürr ü la’l u le’âl

Zihî ki mün’akis âyînei-i dirâyetüneNukûş-ı sûret-i encâm u çihre-i âzâl

Eyâ mü’essis-i bünyân-ı ‘adl u hâmî-i dînEyâ mu’ammer-i vîrân-ı musahhih-i ahvâl

Müzîl-i zulm u elem mâhî-i zalam-ı sitemMu’în-i şer’-i nebî bi’l-guduvvi ve’l-âsâl

Vücûd-ı eşrefüne çâr-’unsûr olmakdurDem-i elestde ‘irfân u fazl u ‘ilm ü kemâl

Cihânı ‘adl ile itdün Mesîh-veş ihyâCefâ vü zulmı götürdün çü fitne-i Deccâl

Bahâr-ı ma’deletünle riyâz-ı şer’-i şerîfAçıldı verd-i tarî gibi güldi gonce-misâl

Sürûş-ı ‘âlem-i gaybî didi cezâke’llâhSitâyiş eyledi aktâb u evliyâ vü ricâl

Sürûr-ı şâdiye gark oldı halk ser-tâ-serSafâ vü’işret ile oldı dehr mâl-â-mâl

Cihâna meslik olup râh-ı rüşd ü menhec-i hakTutuldı himmetün ile tarîk-i zulm u zalâl

Çü oldı tâze vü ter dîn-i Hakk u şer’-i NebîDemidür eyleyesin hâl-i âlî istikmâl

Revâ mıdur ki zemân-ı ‘adâletünde olaResûle müntesib olan müşevveşü’l-ahvâl

Benem ki itdi bana dehr kahr-ı gûn-â-gûnBenem ki itdi bana devr cevr ü hîle vü âl

Garîb ü müflis ü ser pâ-bürehne vü ‘uryânNe hân-mân u ne tâc u kabâ ne mâl u menâl

Ham itdi kaddümi bâd-ı melâlet u endûhHilâl gibi yirüm oldı şimdi saff-ı ni’âl

Tefevvuk itdi zahîr u nasîr ile akrânTekaddüm eyledi mâl ile mülk ile emsâl

Dirîg subh gibi çâkdur girîbânumMeger ki şâm-ı belâ ola egnüme kara şâl

Vücûd-ı kişver toldı ‘asâkir-i endûh‘Alîlük eyle demidür meded iriş at sal

Zebûn iderdi beni küşt-gîr-i fakr u fenâZebûnum olsa şecâ’atda niçe Rüstem-i Zâl

Dirîg eger bu dirîg ile ‘ömr iderse güzerFigân eger ki figânla geçerse hefte vü sâl

Yakamı kurtaramam dest-i gussadan dönüpYakama dikilü devlet gibi bu derd ü melâl

Halâs-ı hâtıra oldukca baht-ı şûm iderZihî tasavvur-ı bâtıl zihî hayâl-i muhâl

Tebessüm eylemeye gonce-i murâd-ı derûnPür olsa cümle yemîn ü yesâr-ı bâd-ı şimâl

Bu tîre bahtuma irmez benüm sa’âdet egerAçılsa cümle cihân ehline mübârek-fâl

Ne denlü katı gönüllü vü taş bagırlu iseEnîn ü nevham işitse figânlar ide cibâl

Yabana atdı elüm aldı tîr gibi sipihrBelümi bükdi sitem kabzasında kavs-misâl

Çü tab’-ı âyîne-i vâridât-ı gaybîdürFerâgat eyle ko tafsîli kıl sözi icmâl

Şikâyetüm kapuna ‘arz iderdüm eylemeseEger bu tâli’-i meyşûm u baht-ı bed-ihmâl

Nisâr itmek içün ayagun türâbınaPür oldı kâse-i la’lîn dîde dürr ü le’âl

Eger sahîfe-i dil tolmasa fütûr-ı gumûmNe mümkin idi k’ideydüm medâyihün icmâl

Olurdı dem-be-dem evsâfun ile gûyendeZebânum eylemese ‘ukde-i melâlet-i lâl

Ayaklar oldı beni fakr ile görüp illerAyakda kalmışun ol dest-gîri gel ele al

Kapunda lutfun umar bende gerçi var bin binMuhammed âline rahm it binini gör birin al

Terahhum eyle bakup fakruma siyâdetümeBe-hakk-ı zât u sıfat-ı Hudâ-yı celle celâl

Cihânda devlet ile ol mükemmelü’l-ahvâlMusahhihü’l-hasenât u muhassılu’l-âmâl

Şu kim hükûmetüne cân ile boyun virmezTakılsun ana kıyâmetde âteşîn aglâl

Şu zât ola mu’înün ki cümle-i mahlûkYusebbihûne lehû bi’l-guduvvu ve’l-âsâl

Temalar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri