Döymeyüp subh-ı tecellîde dem-i dîdâra gül

Pâdişâh-ı ‘Âlem-penâh Hullidet Hılâfetuhu Hazretlerine

Döymeyüp subh-ı tecellîde dem-i dîdâra gülTûr-ı Mûsâ gibi kendin itdi pâre pâre gül

Subh-dem dem urmasa sırr-ı Ene’l-hakdan egerGâlibâ Mansûr-veş asılmaz idi dâra gül

Nev-bahâr oldı açıldı gonce-lebler gülşeneYir yok yapışa penbeyle meger dîvâre gül

Lâleler la’lîn-surâhî câmlar zerrîn-kadeh‘Iyş içün geldi gül-efsûn içmege gülzâre gül

Cilve eyler nûrdan şehperle kâh-ı şâhdaCennet-i gülşende benzer Ca’fer-i Tayyâra gül

Bâd Düldüldür benefşe önce yürür KanberîSurh-ruhsâr oldı döndi Haydar-ı Kerrâra gül

Berg sanma sebz ile eyler ‘alamet başınaBenzeyelden hayr-ı âl-ı Ahmed-i Muhtâra gül

Mâlîk-i Dînâr gibi mâlik-i dînâr ikenJende-pûş oldı giyüp bir hırka-i sad-pâre gül

Bülbüle geh Gülsitân geh Mantıku’t-tayr okıdurGâh Sa’dîye ider taklîd geh ‘Attâra gül

Zehr-i cevr ile helâk olsa ‘aceb mi ‘andelîbBeyzası jâle dönüpdür halka olmış mâra gül

Jâleyi her şeb sürer başına mânend-i gül-âbÂh-ı bülbülden sudâ’ı var dönüp bîmâra gül

Her gice şeb-bûylar yakar buhûr-ı MeryemiDeyrdür sahn-ı çemen anda büt-i Ferhâre gül

Ser-be-ser gûş olmaz idi bülbülün efgânınaLutf-ı tab’ından eger meyl itmese eş’âra gül

Elden ele vara vara oluban âvâre gülÇâk-dâmân oldı döndi şâhid-i bâzâra gül

Kullugunca eyledi her pâresin bâd-ı seherÇünki koyup hüsnün itdi gülşene nezzâra gül

N’eylerem sensiz gülistân seyrini ‘ışkunda çünEşk müldür nâle bülbül âh sünbül yâre gül

Saklanursa hattun içinde n’ola gül-gûn ruhunKonılur evrâk-ı mushaf içre ey meh-pâre gül

Girye vü şebgîrüm eyler tâze vü ter hüsnüniBuldı şebnemle tarâvet ey kamer ruhsâre gül

‘Âşıka bir gül yeter lâzım degül tekrâr çün‘Âşıka lâzım degül gül besdür ol ruhsâre gül

Gâh zahm-ı tîr-i hicr ü gâh dâg-ı derd-i ‘ışk‘Âşıkun gönlini açar ara gonce ara gül

Derhem olup gonce-veş pîçîde-rûluk eylemeGül gibi handân olup ey baht gül bir pâre gül

İrmedi mi gûşına bâd-ı sabâdan ‘adl-i şâhNice bir âzâr eyler ‘andelîb-i zâre gül

Jâledür alnı deri hûn-ı cigerle kesbidürGeldi anı bâb-ı şâha itmege îsâre gül

Sensin ol sultân-ı kişver-gîr tîg-i ‘adlüneYazılupdur mihr-i ‘âlem-tâb bir zer-kâre gül

Server-i serdârısın şâhân-ı dehrün hüsrevâNitekim sultân olupdur cümle-i ezhâre gül

Bâd-ı ‘adlünle gülistân-ı zemân her dem bahârTâb-ı hurşîd-i cemâlünle cihân hem-vâre gül

Tâb-ı tîgünle dil-i kâfirden îmân urdı berkVirmedi bâg-ı cihânda gerçi seng-i hâre gül

Meclis-i hâsunda bülbüller ser-âgâz eyleseDâyire tutar yanınca nagme-i edvâre gül

Kîse idüp gonceyi jâleyle urdı mühr anaPîş-keş göndermege sen server-i serdâre gül

Bâg-ı kadründe felek bir kûze-i pür-âbdurSolmamaga konmış anda seb’a-i seyyâre gül

‘Âlemi ser-sebz ü handân eyleyen ‘adlün dururSu içinde tâze vü ter saklanur hem-vâre gül

Serv sancak lâle bayrak tîg sûsen tîr şâhHâzır olmışdur rikâbunda şehâ peygâre gül

Haymeler kurmış alâylar baglamış ezhârdanDirnegi var bâgda benzer sipahsâlâra gül

Sıklugı dindi dem-i ‘adlünde sâz erbâbınunDevr-i insâfunda varmaz hâne-i hammâra gül

Götürür tûmâr-ı şi’rün başı üzre ehl-i dilTakınurlar ziynet içün nitekim destâre gül

Der-miyân itmiş zer-i sürhını açıkdur eliÖykünür dest-i güher-pâş-ı şeh-i serdâre gül

Kâdir iken niçe kîse dirhem ü dînâre gülJâlelerden lü’lü’-i nâb u dür-i şehvâre gül

Şeh-levendâne diyüp dilde niyâz elde piyâzBerg-i sebzeyle diler şâh işigine vara gül

Rişte-i cân ile bagla deste eyle gülleriYâd ide elvâre ahvâlün yalvara gül

Tab’-ı nâzük pâdişâha ‘Âşıkâ virme sudâ’Bülbül-âsâ nâliş itme döyemez âzâre gül

‘Arz-ı eş’âr âsitân-ı pâdişâh-ı ‘âlemeFi’l-mesel ‘âşık iletmek gibidür gül-zâre gül

Gonce-veş kan tolmasa peykân-ı mihnetle yürekBir gül-i sad-bergdür dir idi bu tûmâra gül

Dil tolu hûn-âb etrâfında her sû tîr-i gamGûyîyâ gül-zârda düşmiş miyân-ı hâre gül

Bûy-ı fazlum itdi yirüm âteş-i zillet benümŞimdi mi oldı gül-âb içün salınmak nâra gül

Nahl-i güldür bûy-ı ma’nâ ile pür her mısrâ’ıGülsitândur şi’rüm açılmış der ü dîvâre gül

Cilve idüp niçe kim gülşen bahâr irüp olaServ kâmet zülf sünbül gonce leb ruhsâre gül

Solmaya güler cemâlün gül yüzün handân olaNev-bahâr irüp niçe kim fer vire gül-zâre gül