Dinlemez çün cân kulagıyla figânın bülbülün

Dinlemez çün cân kulagıyla figânın bülbülünKulagına kurşun aksa jâleden tan mı gülün

Niçe dil cânbâzı her târında cân per-tâb iderCâna kalmaz rîsmânîdür meger ki kâkülün

Gerçi kokdum gül gibi rûyun benâgûşun senünCümle burnumdan getürdi yine hâl-i fülfülün

Neş’e-i mey gözüme câm-ı zücâcîden gelürCilve-gâhıdur bu ev sırça serâyıdur mülün

Niçe bir cân u dil-i ‘Âşıkda ceng ey tîg tîzGötürün gavgâyı bâri ortadan iki bölün