Beni Sanman Ki Dilber ‘Işkı Böyle Mübtelâ Eyler

Beni sanman ki dilber ‘ışkı böyle mübtelâ eylerBeni böyle ezel bezmindeki kavl-i belâ eyler Semâ’ idüp ‘aceb mi raksa girsem şevk-i şâdîdenO meh ‘uşşâka kasd-ı rahm idüp zikr-i vefâ eyler Degül seng-i mezâr i’câz-ı la’lünle şehîd-i ‘ışkDirilüp yine ölmege elin açup du’â eyler Salınur ‘Âşık ile ‘ıydda her ser ol bî-rahmBenümle el yüzine el ucuyla merhabâ eylerBu hâlet ‘ışkdan yetmez mi ey sûfî-i zâhir-bînSeni cânân ile bî-gâne iken âşinâ eylerBilür ‘Âşık bilür cevr ü cefânun kıymet ü kadrinAnunçün ol perî cevr ü cefâyı hep bana eyler