Basdı Ruhuna Çün Hat-ı ‘Anber-nisâr Ayak

Basdı ruhuna çün hat-ı ‘anber-nisâr ayakGülzârdan götürdi nesîm-i bahâr ayak

Dil sındı câm-ı dîdeden akarsa n’ola yaşÇün baş gidicek olmaz imiş pâyidâr ayak

Ebrûsı çîni gerden-i câna salar kemendKayd-ı hevâ-yı kâküli akla tolar ayak

Ayak karada kodı yüze gelmez oldı hîçSaldurmadı saçuna hat-ı müşk-bâr ayak

Engüşt-i zerd ü câm-ı mey ü ‘aks-ı rûy-ı zerdSan elde zerturuncalı bir zer-nigâr ayak

Bülbüller oldı cem’ ser-i serve ‘ÂşıkâHaşr oldı turdı bir ayak üzre hezâr ayak