Nurusiyah

bir vardımbir yoktumben doğdumselim-i salisin köşkünde

sebepsiz hüzün hocamdıloş odalar mektebindeharem ağaları lalaydıkara sevdâmauyudumbüyüdümve nûrusiyâha ağladım

nûrusiyâha ağladığım zamanannem süzudilâra idive babam bir tamburannem süstübabam küstüama ben niçin hâlâ nûrusiyâha ağlarımnûrusiyâaahnûrusiyâaahhh