Doğduğum Evin Penceresi

bir çam vardı önündedoğduğum odanınçöpten yapraklarındagüneşirüzgârla sallayıpkafesteniçeri dolduran bir çam

sedirinde iskambilden kuleler yıkılmış odadaloş ve sessiz ikindilerin acısıydısızan

gözlerim dalardıkafestenduvarave duvardankafeseseyretmeyigüneşiyüz bir güneştikafesin her deligindengirensusmuş bir çocukla şaka edenyüz ikindi güneşi