Özlem

Mavi yaz akşamlarında, özgür, gezeceğim,Ayaklarımın altında nemli, serin kırlar;Başakları devşirip otları ezeceğim,Yıkayıp arıtacak çıplak başımı rüzgar.

Ne bir söz, ne düşünce, yalnız bitmeyen düşVe yüreğimde sevgi; büyük, sonsuz, umutlu,Çekip gideceğim, çingene gibi, başıboşDoğada, -bir kadınla birlikte gibi mutlu.

(20 Nisan 1870)