Arthur Rimbaud

Garipler

Gece soğuk, kar serpiyorFırıncı ekmek yapıyor,Beş küçük çocuk

Bakıyorlar somunlara,Yazık değil mi bunlaraDonları delik!

Ve fırıncının kollarıÇeviriyor somunlarıHarlı fırında.

Somunların çıtırtısı,Fırıncının zevzek sesiKulaklarında.

Büzülmüşler o daracıkAna göğsü gibi sıcakDelik önünde.

Ekmek, iftar sofrasınınÇörekleri gibi, bakınÇıkıyor işte.

Delikten yaşam tütüyorBöcekler ile ötüyorKızaran ekmek

Çarpıyor, nasıl iştahlaYırtık giysiler altındaBeş çocuk yürek.

Toplanmış kuşluk vaktinde,Kırağı, çiyler içindeYoksul İsalar.

Küçük delikte yüzleri,Ekmeklerde aç gözleriNe söylüyorlar?

Büzülmüşler, bu alacaTan vaktinde, budalacaDualar kime?

Yırtık donlar patlıyorBağırmaktan. SavruluyorGömlekleri kış yelinde.

(Fransızcadan çeviren:Erdoğan Alkan)