Cehennemde Bir Mevsim

Aldanmıyorsam bir zamanlar hayatım, önünebütün gönüllerin açıldığı, yoluna bütün şaraplarındöküldüğü bir şölendi.Bir akşamdı dizimi oturttum Güzelliği-Terslikedecek oldu-İler tutar yerini bırakmadım ben de.Bayrak açtım adalete karşı.Aldım başımı kaçtım. Ey büyücüler, size eybahtsızlık, ey nefret, hazinem size emanet.Azmettim, söndürdüm içerimde insan ümidi adınane varsa. Bir yırtıcı hayvan amansızlığıyla atıldımüzerlerine boğayım diye cümle sevinci.Cellatlara seslendim, ısırayım diye ölürkenmavzerlerin kabzalarını. Seslendim salgınlara,boğsunlar istedim, kan içinde, kum içinde beni. Tanrıbildim musibeti. Gırtlağıma kadar battım çamurlara.Cürümün ayazında kurundum. Hop oturup hopkaldırdım çılgınlığı.Bana baharın getirdiği iğrenç bir budala kahkahasıydı.Derken az önce işte, bir de baktım ki kıkırdamaküzereyim; aklıma eski şölenin anahtarlarını aramakgeldi, dedim belki de yeniden heveslenirim.Hayırmış meğer o anahtarın adı-Anlaşıldı ben birdüşteymişim.'Sen canavar kalacaksın...' falan filan... atıptutmaya başladı başıma bu şirin hasırları ören şeytan.'Ölümüne sürsün cümle iştahın, bencilliğin, cümlebağışlanmaz günahın.'

Ah, canıma yetti arttı-Kuzum şeytan, ne olur dahabir öfkesiz bakıver de benden yana ufak tefek, yoldakalmış alçaklıklar vara dursun, sen ki yazarda tasvir,öğreticilik vergilerinin yokluğuna vurgunsun, senin içinkopardım lanetli gün defterimden bu uğursuz yaprakları.