Bit Kıran Kızlar

Karışır kıpkızıl acılarla çocuğun alnıDaha cıvıl cıvılken düş arıları yüzünde bozbulanıkYatağına yaklaşır alımlı ablalarıZarif parmaklarıyla tırnakları gümüşten

Oturturlar çocuğu pencere kıyısınaGeniş açık pencere gök bir çok çiçeği orda yıkarVe çocuğun çiğ yağan kabarık saçlarının arasındaGezdirirler ince, korkunç, çarpıcı parmaklarını

Dinler şarkısını çocuk o ürkek soluklarınÇiğ ve bitki ballarında çiçekler açanKesilen sık sık öpüş istekleriyle küçük ıslıklarınBelki de tükrük alışverişinden ağızla dudakların

İşitir çarpışını siyah kirpiklerinin sessizlikler altındaO kokulu kirpiklerin. Ve o tatlı mıknatıslı elleriÇıt çıt yapar boyuna loş bir umursamazlıktaVe o şahane tırnaklar arasında minicik bitleri can verişi...

Ve derken yükselir bardakta bir tembellik şarabıRüya gören sayıklayan bir armonikanın sesiVe çocuk ta canevinde duyar okşamaların yavaşlamasıyla ayarlıAnsızın kabaran sonra eriyen tükenen sönsen bir ağlama isteğini

Çeviri: Sezai Karakoç