Askerin Ölümü

Yemyeşil bir çukur,burda bir ırmak çağlarGümüş paçavraları atlara çılgınca takanBurda güneş mağrur dağın tepesinden parlarKüçük bir vadi ki bu,köpürür ışıklardangenç bir asker uyuyor,başı çıplak,ağzı açık,Ve ensesi taze mavi terelerle yıkanmış..Yeşil yeteğına yağmur gibi yağıtor ışık,Bulutların altında,solgun otlara uzanmış...Hasta cocuklar gibi uykuda gülümsüyorAyakları zambaklar içinde; askercik üşüyorTabiat,beşiğinde salla onu,sıcak sar! Burun kanatları artık,ürpermiyor korkuyla;Eli göğsünde, sakin,güneşte dalmış uykuyaYalnız sağ yanında kırmızı iki delik var.