Arkadaş Zekai Özger

Yeryüzü Ağacı

kış geliyorelim yaprak altındaes ey bad-ı semençatlak bedenime çarp kalbimi harmanlagencelmiş tarih kabartmalarının haklılığı aşkınabeni kendime gebe bırak

kış geliyorotobüs ne de kalabalık

yaslan bana yeryüzü ağacıdikili gövdenin üretkenliği içinçıldırtan bir gübre mi arıyorsunkökünü toprağımda dene

kış geliyorkoru gövdemi pardösüm

ağzıma konacak kış kuşları nerdetutsana elimi canikom tarih tekerrürden ibaretmişMiş bir geçmiş zaman failiymişey beşeriyet beni beş iftarda öp

şair olmak kolay değil yavrumuzvun o kadar güzelkenbir yanda yaş ağaca balta vuran çoklukbir yanda kanımı azdıran boklukbeni artık hücre çogaltmaktan da yargılarlarzahir