Arkadaş Zekai Özger

Sevdadır

Göğü kucaklayıp getirdim sanakoklaaçılırsın

solmuşsunbenzin sararmışyorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzünöyle bükük bakma bana

çam kolonyası getirdim sanakentli dağlıların haklı sevdasınıbolu ormanlarından çarpan bir kokusanki köroğlunun ter kokusuaman kokusu, billah kokusucanlarım, canım benim

üzme kendini bu kadarsana umudu öğretemeyenlerin suçu mu varbak yeryüzü ne kadar genişne kadar dar

Durakıtma gönlüm yaşınıgözünden öpecek bir yer bırakoy bana en yakınbana en uzaksevgili yarhasretine vur beni

Giyecek çamaşır getirdim sanaadettir diye değil, sevdim diyedirbağışla, eski birazbedenim uygundur diye bedenineelimle yıkadım, ütüledimelma ağacında kuruttum

Günler sarmal bir yay gibibunu unutmabahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektirbunu unutmaseni ben her yerinden öperimbeni unutma

Kadere inansaydımsana inanırdımdüşürmem sigaramın ucundaki külü ben

öyle kırık bakma banacaddeler nasılda genişliyorsana bunu söyleyecektimbileyli bir makas vardı yanımdasana bunu söyleyecektimhadi kes büyüyen tırnaklarındaki kirisana bunu........oyyy nasıl söyleyebilirimdeliren sevdamızın kısrak huyunu

Elimi tuttuttururlar, o kadarına izin verirlerkahreden bir ayrılığın çılgınlığı değil bubir isyanın kelepçeleşmiş resmidir parmaklarımız

sen içerdeben dışarda.....oyyy mahpusluk mahpusluk...... (şubat 1973/ Yansıma sa.18