Hüzün Mevsimi

Gecebir tabut gibi çöker omuzlarımabir ölünün iç çekmesi olur rüzgarhüzünle düşünürüm uzaktaki bir evi

yıldızlar sayılmaz: hasret uzaktahasreti bir ben bilirim

bir de gecenin gözlerindeki baykuşbaykuş kötü kuş baykuş çirkin kuşonu hüznümle güzelleştiririm. hüznümlesüsler. bir damın üstüne oturturumsüsler. Damımın üstüne oturturum

-sizi hiç bu kadar yakından görmedimdi

yıldızlar sayılmaz: hasret uzakta

abimin acıyla yontulmuş yüzüyaşlı bir güvercin gibi düşer avuçlarımadağılır ses olur acısıezberlediğim bir öğüdü yineler bana

-çocuğum üşütme yüreğinişimdi hüzün mevsimidir bütün şiirleri gezen

ben doğma büyüme evciyim göç benim harcım değilhasret bana çabuk dokunur yalnızken karanlıktankorkarım

mesela mevsim kışsa yağmur yağıyorsamesela annem de yoksa yanımdamesela, şimşek de çakıyorsa ben çok korkarım ağlarım

-ana bana kurşun dök. dua oku. üfle anaana ben daha çok küçüğüm. bana ninni söyle ana

yalnızım. bunu hep söylüyorumyalnızım. bunu hep söylüyorum

geceyi çarmıha geriyorum kimseler tapmıyorhüznümü ölçeğe vuruyorum yüreğine sığmıyorher şey ne kadar olabilir meraklanıyorumyüzüme dokundukça tırnaklarım kanıyoryalnızlığımı hüznümle yoğuran geceöyle basitsin ki sen bütün şiirlerin içindebiliyorum. biliyorum bunu da biliyorumgökteki yıldızlar kadar dizeler yazılsa dakendime kendimden başka kendim yokne utancımı kuşanan bir sevgine çirkinliğimi öpen bir kız

yalnızlığımdan yalnızlığım yalnız

-ana bana bir hal oldu. hep böyle titriyorumana çok üşüyorum, ıhlamur ısıt bana

yıldızlar sayılmaz: hasret uzaktaben sevgiye hasretim, sevgi uzakta

ey insanlarey gecede unutulmuşluğumun yargıçlarıiğrenerek öpüyorum parmaklarınızıiğrenerek. hepinizi kucaklıyorum ilkinağzınızı dudaklarınızı dişlerinizi öpüyorumbilmiyorsunuz. ben kendimi öpüyorum

cinsel bir çiftleşmedir çarşaflarıslak bir gece en fazla kendini çoğaltırbir solucan vücuduna yeni bir halka eklerdöllenir acı. sevişme daha da erselikleşir

-hü'yü tanıdım size anlatmalıyım bir günsize bir gün mutlaka hü'yü anlatmalıyım

geceysetükenmişse güneşin güçlülüğügök gözlerinin buğusunu yansıtırsenin acın acıların ölümüne gebedirkorkma yavrumne gece ne geceler seninsuçsuz mızıkçılığını küçültemezbir çirkini öpmek için uzattığın yüreğini

güzelleşip bir sevginin göğsüne yatmak birazbiraz yorgun biraz korkak bir insan sevmek birazdayayıp sırtını gecenin duvarınabir ölünün ağzını dudağını öpmek biraz

yıldızlar sayılmaz: hasret uzaktaben sevgiye hasretim, sevgi uzakta

ey kanımda tefler çalan mevsimle gelensesimi çakallarla boğan gecehüznüme vur acımı soybeni de kuşatboris karlof kadar masum yüzümükaranlığınla frenkeştaynlaçünkü artık büyütmeliyim içimde nefretikalbim ki yıllardır iyiliğe abonenerde bir insan görsebırakır sevgi kuşlarınıçünkü o bağışlar yargıçlarınıkendi yasalarını kuramıyan yargıçlarını

ey gecede unutulmuşluğumun suçlularıey yanlışlığımın yanlış yargılayıcılarısuçum: nefreti öksüz bırakmaksavunmam: sevgimi yüceltmek içindirsakalım yok biliyorum ama kötü değilimbüyükleri sayarım küçükleri severimçocukları incitmeden severim. kadını öpmesinibilirim

sizi de sizi de öpmesini bilirim

-ana ben çok yalnızım. benim başka sevgim yokiçimde utanç çiçeği gibi büyüyor hü

kural tanımayan sevgim benimaykırım fizikötem doğaüstüm yanlışlığımaşkım. sevgili yanılgım benim başyargıcımnefretim nefretim nerdesin

kalbimbir gün elbette sana hükmedeceğim

elbet geçer bu hüzün mevsimibir baykuş bir serçeyle arkadaş olduğu güno gün size sevinci de anlatıcambir solucan bir leylekle çiftleştiği güno gün bahar mevsimidir size aşkı anlatacağım

ve bir gün elbette yıldızları sayacağım

-gelin kucaklayın beni. yıldızları sayamıyorum.