Arkadaş Zekai Özger

Bir Gün Sevişmeyi Bana

kandanve ceninden bir gün dahabaşlarkenbir dalı kanatıyorum tırnaklarımlaağzı açılmamış bir güle dokunuyorum

geceden kalma bir şeyle oynuyor kalbimbugün biraz daha yorgun başlıyorumsabahyeni doğmuş çocuk çirkin ve sislivurdukça ilk ışıkları penceremden içerikımıldaşır içimin ölü dolu coşkusugüneş ürkekliği gizleyemezne olsa çözülmez yüreğimin kuşkusugün sevecen çığırtkanbeni yeni oyuna çağırıyoryalnız yenilmiyen gladyatör

bana eski bir ölümü anımsatıyorsabah

taşıyarak bir celladı odamaaşkımın ve bırakmışlığımın celladınıhüznümle ve çirkinliğimle yargılamadan benitanıdığım bir ölümle tehdit ediyoryalnızlık her sabah öldürüyor beni

çözerek gecenin ipliğini hızımlahüznümü ve yalnızlığımı sarıyorum sabaha

adi bir etiketi yamayarak üstüneboyna genişleyen bir orospu gibigenişledikçe küçülen bir orospu gibiaşksızlığım küçültüyor benikorkum ve çirkinliğim utandırıyor benigecikilmiş bir aşkı yaşamıyacinayet tek kurtuluşsa bir yanlışlıktanönce acıya direnmesini öğrenmeliyim

eskitilmiş bir kurşunla kaplıyorum yüreğimiacıya ve aşka hazırlıyorum

hergün yeniden yaşamakboşalan bir birikimi kocamış acılarlauzuyan bir ölümü bitimleyen vücudumçirkin ve güzel orospu. yeniyetmebir çırpınışın yorgunluğu yüreğimdeo hep güzel görünen banaçirkin ve güzel orospuvücudum. seni seviyorum

acıyla büyütüyorum aşkımıbir gün bana sevişmeye öğretecek

Temalar