Arkadaş Zekai Özger

Aşkla Sana

alnınıdağ ateşiyle ısıtanyüzünükanla yıkayan dostumseninuyurken dudağinda gülümseyen bordo gülbenim kalbimi harmanlayan isyan olsunşimdi dingin gövdendeuğultuyla büyüyen sessizlikbirgün benim elimdepatlamaya sabırsız mavzer olsunbaşını omzuma yaslagöğsümde taşıyayım senigövdem gövdene can olsunsöyle bana eyölümün açıklayıcı pervanesihangi yavru tek başına yiğittirhangi yangın bir başına söndürülürah herkes susuyorhiçkimse bilmiyor içimin yangınınıah herkes mi susuyorkalbimi kalbine bağladığım dostumah herkes mi susuyorkalbi kalbimize benzeyen dostlarbir çarmıh gibi bırakıyorken kendini dünyayahayatın ateş renkli kelebekleribir bir tutuluyorken korkunç koleksiyonlar içinah herkes mi susuyorbağırsam içimdeki dehşetihırsım deler mi toprağıbeniacısıyla ondurandostumuaşkla vurduran hayatsanayaşananla harlanan bağrımın sevdasını akıttımdünyanın yeni baharınaçatlarken kadim güneşbağrım delinirken fidanların kanıylaanamın doğurgan karnıdır diyesevgilimin sütlenecek göğsüdür diyedostumun üretken gülüdür diyesana bağlandımsana sarıldımbeni umutsuz komatarihle avutma beniçünki aşkla sınanmışım sanasana yangınla, suyla, ateşleölümle, yaprakla, şiirle sınanmışımey yaşarken kanayan acışimşekli gök, tufan, kan fırtınasıuçurum kıyısında hızla büyüyen otyapraksız bir ölümün anısı içinkörpecik kuzuların derisi içinbeni tarihle avutmaumutsuz koma beniakıtsam deliren sevdamıköpürürmü hayatı besleyen suey benimyedi başlı kartalımher başınıbir dağ başlangıcında koyanımseninböyle diri bir akarsu gibi kıvrılan gövdendirbizim aşkımızı solduranların korkusuçünki elbette bir sukendi akacağı toprağın sertliğini bilirve suyun gövdesiyle yırtılınca toprakartık ırmak mı ne denirişte devrimona benzer bir akışın hızına deniryarın ne olur bilirim benbahar gelir, otlar büyürölüm de yapraklanırbir dağ bulur uzun uzun bakarımbir çam ağacı gölgesigüzel kokular verenbir damla güneş görüncesana da gülümseyeceğim yarinşimdi senin uzanıp yattığın otlardayarın yeni bir yeşillik büyüyecek

Temalar