Çocuk ve Ağaç

Çocuk, çok sevdi ağacı...Verirdi ona, her kışÇiçekleri olaydı!

Ağaç, çok sevdi çoçuğu...Öperdi altın saçlarındanDudakları olaydı!

Ve ona öptürmek için,Eğilirdi yerlere kadar;Yanakları olaydı!

Dökerdi önüne hepsiniGümüşten, altından, sedeftenOyuncakları olaydı!

Ve çoçuk gittikten sonra,Böyle kalır mıydı ağaç?Ne olurdu onun daBacakları olaydı,Ayakları olaydı!