Savrulurken Kar

Kar savrulurkenGünler günlerdir aralıks1zBen de savrul savruluyorumYetmiş yılın ötesineİki kardeş yan yanayızBir sac mangalin önünde

Uzatmışız ellerimiziArada karıştırıyoruzSoğuk çok soğuk külleriniTek kıvılcım bile yokÇekmiyoruz yine de

Anamız ayaktaBakıyor penceredenKar savrul savrulurkenGüneş açıyor birdenBirden bir ses bir avazEsmer bir yüzSokaktan geçip giden

Pamuk attıranPamuk attıran

Anamız konuşuyor kendi kendine

Sen de aç ben de açGel sevişelim hallaç